Recensie Van boek tot film

Van boek tot film: Een man die Ove heet

De negenenvijftig jarige Ove wordt vaak ‘de bittere buurman’ genoemd. Elke ochtend loopt hij een inspectierondje door zijn buurt. Achter deze façade van brompot schuilt echter een verdrietig levensverhaal. Waar Fredrik Backman dit trieste verhaal in Een man die Ove heet weet te mixen met humor en vertederende momenten, lijkt deze balans zoek in de verfilming A man called Ove (2015) van Hannes Halm.

Een man die Ove heet schroeft een haak in het plafond
Na de dood van zijn vrouw Sonja heeft Ove nog maar weinig zin in het leven. De belangrijkste vraag die door zijn hoofd speelt is: hoe zie ik Sonja zo snel mogelijk weer terug? Op verschillende manieren probeert hij zichzelf van het leven te beroven, maar iedere keer komt er weer iets tussen; die ‘veel te lange blonde kluns’ die met een aanhanger achteruit probeert te rijden en de brievenbus van Ove plet, de kat die al stuk was duikt ineens op in de buurt, de radiator van Rune en Anita moet nodig ontlucht worden – het lijkt wel alsof heel de buurt in het complot zit om Ove te laten leven.

De verfilming volgt het plot van het boek nauwgezet en gebruikt net als auteur Fredrik Backman flashbacks om een karakterstudie van Ove te maken. Als je ziet wat hij allemaal heeft meegemaakt in zijn leven is het niet verrassend dat hij zo bitter is geworden.

Een man die Ove heet koopt een iPad
Fredrik Backman weet in Een man die Ove heet een triest verhaal te mixen met veel humor en vertederende momenten. Hierdoor is het boek nergens zwaarmoedig: tranen worden afgewisseld met gegniffel. Het boek is een aaneenschakeling van hilarische situaties, waardoor het Ove niet lukt om zelfmoord te plegen en hij een steeds betere band krijgt met diverse personages. De zwangere overbuurvrouw Parvaneh en haar gezin, buurjongen Jimi, de journaliste van de plaatselijke krant en de zwerfkat die al stuk was: allemaal krijgen ze stukje bij beetje een voet tussen de deur bij Ove. Ieder personage wordt voldoende uitgewerkt om de relatie geloofwaardig te maken en deze krijgt de tijd om te groeien.

In de film is een dergelijke ontluikende relatie enkel weggelegd voor Ove en Parvaneh, de andere personages zijn er gewoon opeens. Deze blijven erg oppervlakkig, waardoor je niet begrijpt waarom ze een band willen met Ove en hoe hij hen dan uiteindelijk toelaat in zijn leven. Als lezer kun je dit duiden met de achtergrondinformatie uit het boek, maar voor de filmkijker blijven de personages erg vlak.

Sowieso voelt de verfilming heel fragmentarisch: het verhaal springt van de hak op de tak en kent nergens de nuance uit het boek. Waar Ove in het boek bromt, maar op een vertederende manier, is hij in de film ronduit gemeen. Waar je in het boek kunt lachen om het mislukken van zijn pogingen om zichzelf van het leven te beroven, is zijn levensverhaal in de film veel triester. Waar de aanschaf van een iPad in het boek een hilarisch en tegelijkertijd een vertederend moment is, is het in de film slechts een futiliteit. Nee, zonder het boek te hebben gelezen geeft deze film je slechts een zeer verdrietig gevoel.

A Man Called Ove is een film waar je verdrietig van wordt. De complexiteit van het personage Ove komt veel beter tot zijn recht in het boek. Als boeklezer heb je bovendien genoeg duiding om de nevenpersonages in de film te duiden, maar op zichzelf staand brengt de film heel andere emoties met zich mee ★★


Boek
Titel: 
Een man die Ove heet | Auteur: Fredrik Backman | Oorspronkelijke titel: En man som heter Ove | Uitgeverij: Uitgeverij Q Jaar van verschijnen: 2013 | Aantal pagina’s: 320

Film
Titel: 
A Man Called Ove | Regisseur: Hannes Holm | Oorspronkelijke titel: En man som heter Ove | Acteurs: Rolf Lassgård, Bahar Pars, Filip Berg | Jaar van verschijnen: 2015

2 comments

  1. Spijtig dat de film zo tegenviel voor jou, ik vond hem best goed maar het boek is natuurlijk beter. 😉

    Wat mij eigenlijk niet zo aanstond bij de film was dat Ove er zo oud uit zag, hij is net met pensioen en ziet er wel 80 uit. :-O

    1. Ik hield gewoon een heel ander gevoel over aan de film, in vergelijking met het boek. En ik vond juist het gedrag van Ove heel oud in het boek – hij gedraagt zich alsof hij 80 is in plaats van 59 😉 Grappig hoe we dat allebei zo anders ervaren.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *